زیارت عاشورا از سلم تا حرب الگوی دوستی و دشمنی در خط خاندان (ع)
نور معرفت: تسهیل گری برای دشمنان اهل بیت(ع)، حتی اگر به بهانه ای مادی و کوچک باشد، نوعی همسویی با آنان است. امروز نیز ما در میانه ی نبرد سخت فرهنگی و سیاسی قرار داریم؛ نبردی که در آن بال های سرخ و سبز مکتب شیعه (عاشورا و مهدویت) هدف اصلی حملات دشمنان است. باید بتوانیم در این طوفان، پیوند خویش را با خط حق قطع نکنیم.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، همزمان با فرارسیدن ماه محرم الحرام، با انتشار پرونده ویژه «زیارت عاشورا» و با حضور حجت الاسلام والمسلمین جواد محدثی، گامی در شرح زیارت عاشورا برمی دارد تا دریچه ای نو به طرف معارف دوده (ع) گشوده شود؛ این پرونده ویژه به حضور مخاطبان ارجمند و عزاداران وفادار سیدالشهدا (ع) تقدیم می گردد.
بسم الله الرحمن الرحیم
صلی الله علیک یا اباعبدالله
بنابر روایت حوزه، ایام حزن و ماتم دوده (علیهم السلام) است. سوگواری شما ان شاءالله مورد قبول درگاه الهی قرار گیرد. عرض تسلیت دارم و درود می فرستم بر شما که قلب، دل و جانتان کانون محبت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) است.
توفیق داریم که فرازهایی از زیارت عاشورا را خدمت شما توضیح دهیم؛ زیارتی که اگر بخواهیم برای آن ساختاری ترسیم نماییم، در واقع منشور تشیع و مرام نامه عملی شیعه است. در این زیارت، عنصر «تولّی» و «تبرّی» به روشنی موج می زند؛ یعنی پشتیبانی از حق، محبت به اهل حق، و دشمنی و بیزاری از باطل، ظلم و فساد.
هدف ما این است که این مفاهیم را به درستی تبیین نماییم و در عمل هم همان راه دوده (علیهم السلام) را ادامه دهیم؛ همان خط مشی ای که همیشه همراه حق بودند و در مقابل باطل ایستادند.
اگر بخواهیم اسکلت اصلی زیارت عاشورا را بیان نماییم، میتوان گفت ستون و شاکله اصلی آن بر محور تولّی و تبرّی استوار است؛ یعنی همراهی با اهل حق و رویارویی با اهل ظلم و باطل.
در بخش های مختلف [این بحث] به این مساله اشاره کردیم و بار دیگر به این فراز کلیدی بازمی گردیم که می فرماید:
«إِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِیٌّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداکُمْ»
این چندمین بار است که در زیارت عاشورا تاکید می شود که ما به عنوان شیعه و پیرو این خاندان عصمت و طهارت، باید در نبرد و صلح، در رفاقت و جدایی، و در تولّی و تبرّی، حتما از معیاری مشخص پیروی نماییم. این معیار این است که بدانیم با چه کسانی دوست هستیم، با چه کسانی دشمنیم، با چه کسانی در صلح و صلح هستیم و با چه کسانی در جنگ و جدایی. این بدان معناست که حامی ما چه کسی و مخالف ما چه کسی باشد، باید برای یک شیعه همیشه یک مبنا، شاخص و الگو باشد. تحقق این امر، مستلزم آنست که معرفت شناسی خودرا نسبت به خط الهی، خط دین و خط دوده (علیهم السلام) تقویت نماییم.
باید بدانیم که دوده (علیهم السلام) با چه کسانی در سلم بودند و با چه کسانی در حرب؛ و از طرف دیگر، چه کسانی حامی و دوستدار ایشان بودند و چه کسانی هیچگاه چشم دیدن ایشان را نداشتند و ندارند. باید بدانیم که امروزه هم جریان هایی در حرکت هستند که برعکس مکتب و مرام دوده (علیهم السلام) عمل می کنند؛ شناخت این جریان ها برای ما لازم است.
متأسفانه برخی افراد با ورود به شبهات، در فتنه گرفتار می شوند؛ به شکلی که دشمن را بجای دوست و دوست را بجای دشمن می گیرند. اما اگر ما معیار و میزان خودرا دوده (علیهم السلام) قرار دهیم، گرفتار این سردرگمی نخواهیم شد. اگر معیار ما دوده باشد، با کسانیکه در صلح با ایشان هستند، در صلح خواهیم بود و با کسانیکه در جنگ با ایشان هستند، در جبهه نبرد قرار خواهیم گرفت.»
امروز هم باید این مساله را مد نظر قرار دهیم که ما در جبهه استکبار و جبهه صهیونیسم که با اسلام در ستیز هستند، باید در صف مقابلشان قرار بگیریم.
* تحلیل استراتژی صهیونیست ها برای فلج کردن مکتب شیعه
برخی از اندیشمندان صهیونیست اعتقاد دارند که مکتب شیعه، در جهان امروز بشری، همچون پرنده ای تیزپرواز درحال اوج گیری است که این پرواز را مدیون دو بال قدرتمند خویش است: بال سرخ و بال سبز.
آن ها اذعان دارند که برای ممانعت از توسعه مکتب دوده (علیهم السلام) و کاهش جاذبه آن، باید این دو بال را از کار انداخت.
بال سرخ: نماد عاشورا، امام حسین (علیه السلام) و فرهنگ شهادت طلبی، قتال و پیکار است.
بال سبز: نماد مهدویت، انتظار و امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد.
به همین دلیل است که شاهد توطئه ها، نقشه ها و اقدامات گسترده فرهنگی، سیاسی و رسانه ای هستیم که با هدف آلوده کردن این دو عرصه، یعنی عاشورا و مهدویت، صورت می گیرد. این اقدامات با ترویج خرافات، جریان های مبتذل و بدعت هایی که ریشه در دین ندارند، تلاش در تخریب این مفاهیم اصیل دارند.
بنابراین، ما وظیفه داریم که ضمن حفظ پیوند و صلح با خاندان دوده (علیهم السلام)، دشمنان ایشان را بشناسیم و با آنان در ستیز باشیم. موضع ما باید بطورکامل روشن و قاطع باشد.
در این مسیر، باید از حکایت آموزنده ی صفوان جمال عبرت بگیریم. روایت شده است که او شخصی بود که شترداران و حمل کنندگان بار بود و شترهای خودرا برای سفرِ هارون الرشید و پیروان دستگاه خلافت به مکه کرایه داده بود.
روزی امام موسی بن جعفر (علیه السلام) با او گفتند: «چرا وسایل و شترهای خودرا در اختیار آنان قرار داده ای؟»
صفوان جمّال پاسخ داد: «من این ها را برای سفر حج در اختیارشان گذاشتم تا سفرشان تسهیل شود.
امام (علیه السلام) فرمودند: «آیا دوست داری که آنان سلامت و تندرست به سفرشان بازگردند تا اجرت و کرایه را به تو بپردازند؟
او اظهار داشت: «بله، اساسا دوست دارم.
امام (علیه السلام) فرمودند:
پس بدان که همین قدر که تو خواهان سلامت و برگشت موفقیت آمیز پیروان هارون الرشید هستی تا حق تو ادا شود، در حقیقت نوعی همسویی و همراهی با آنان داری.
ببینید این مساله تا چه حد حساس و حیاتی است! صفان جمال بعد از شنیدن این کلام، بلا فاصله شترهای خودرا فروخت و دیگر هیچگاه چنین کاری را تکرار نکرد؛ چونکه دریافت که حتی در امور کوچک و مادی، نباید در راه دشمنانِ دوده (علیهم السلام) تسهیل گر بود.
*در برابر مکاتب انحرافی؛ چطور راه را برای دشمن هموار نکنیم
امروزه هم ما با چنین حساسیت هایی روبرو می باشیم. کسانیکه با القای شیعه هراسی و ایجاد مکاتب انحرافی در مقابل مکتب اصیل دوده (علیهم السلام) می کوشند، در حقیقت همان دشمنانِ واقعی هستند. ما باید یاد بگیریم که حتی در زمینه های فرهنگی، رسانه ای و اجتماعی، نباید راه را برای این جریان ها هموار کنیم؛ بلکه باید صف خودرا از آنان بطورکامل جدا سازیم.
از خدای متعال که به ما کرامت بخشیده و با معرفت دوده (علیهم السلام) آراسته کرده است، می خواهیم که ما را در این خط استوار و این مسیر بی زلزله قرار دهد و توفیق آنرا که از خواسته هایمان است، به ما عطا فرماید.
و أسألُ اللهَ الذی أکرَمَنی بِمَعرفتِکُم...
از خدایی می خواهیم که مرا به معرفت شما و اولیای واقعی تان کرامت بخشید؛ چونکه این موهبت و این معرفت، تنها از طرف او و به عنوان یک کرامتِ الهی، نصیبِ برگزیدگان می شود. سپاسگزاریم که به ما توفیق داد تا جریان حق را بشناسیم و با اولیای الهی آشنا باشیم. و همین طور از خدایی سپاس می گوییم که رزقِ براءت را نصیب ما کرد؛ روزیِ تبری و جدا شدن از دشمنان شما را به ما عطا فرمود.
*مراقب مرزهای حق باشید
و این خود، هشداری است بزرگ! چونکه امروزه برخی، با شعارهای «صلح طلبیِ مطلق» و «وفاق با همگان»، می کوشند مرزهای حق و باطل را از بین ببرند. آنان برای خود، مرزی میان ظالم و مظلوم، میان اسرائیلی و فلسطینی، و میان مسلمان و یهودی قائل نیستند؛ و با این منطقِ انحرافی می گویند: «باید با همگان سازگار بود، چه نیک و چه بد!»
اما بدانید که این صلح طلبیِ بی مرز، با مرامِ اصیلِ دوده (علیهم السلام) و با آموزه های زیارت عاشورا در تعارض و تضاد است. ما از خداوند می خواهیم که بر ما، رزقِ برائت از دشمنان شما را ارزانی دارد؛ چونکه خیلی از مردم، حتی از این رزقِ معنوی هم محروم اند.
...أَن یَجعَلَنی مَعَکُم فی الدُّنیا وَ الآخِرَة
از او می خواهیم که ما را در دنیا و آخرت، در صفِ همراهان و یاران شما قرار دهد. بسیار تأسف بار است که برخی، ادعای اهل بیتی بودن دارند، اما در عمل، سبک زندگی، معاشرت ها، درآمدها و هنجارهای اجتماعی شان، کوچکترین هماهنگی با مکتبِ طاهرِ شما ندارد.
ما نمی توانیم صادقانه ادعا نماییم که با شما هستیم، در حالیکه زندگی ما با شما فاصله دارد؛ شما از هرگونه حرامِ الهی پرهیز می کردید، در حالیکه زندگی های خیلی از ما، با آلودگی ها و شبهاتِ حرام درآمیخته است. بعد از خدا می خواهیم که ما را در مسیرِ واقعیِ هماهنگی با شما قرار دهد؛ هم در دنیا و هم در آخرت.
....أَن یُثَبِّتَ لِی قَدَمَ صِدقٍ فی الدُّنیا وَ الآخِرَة
از خداوند می خواهیم که به ما «قدمِ صدق» و استواری ببخشد؛ تا در این مسیرِ دشوار، ثابت قدم و استوار در کنار دوده (علیهم السلام) باقی بمانیم.
و در پایان، از او مسئلت داریم که به ما از آن مقامِ محمود که در نزد خدای متعال برای شما قرار داده، عطا فرماید؛ تا هرچند در ظرفیت ها و توان های خودمان، به بهره ای از آن جایگاهِ پسندیده و بلندمرتبه نائل شویم.
و صَلّی اللهُ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ سَلَّم.
... و رَزَقَنی ثَأرَکَ مَعَ إمامٍ هُدیً مَهدِیٍّ....
دوباره، برای چندمین بار، این درخواست قلبی را مطرح می کنیم؛ این یکی از خواسته های امروز ماست: خدایا! ما را جزو خونخواهانِ اباعبدالله (علیه السلام) و دوده (علیهم السلام) در رکابِ امامِ هدایت، حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار ده.
امروز، ما امتِ مظلوم، شاهدِ پرکشیدنِ شهدای مظلوممان، رهبرِ شهیدمان، و فرماندهانِ عزیزمان هستیم که به دستِ دشمنانِ اسلام، به دستِ صهیونیست ها و آمریکای جنایتکار، به شهادت رسیدند. این خونخواهی، در رگ و ریشه ما، در تبار و نسل ما، در خانواده و در تمامِ امتِ ما جاری است. ان شاءالله که این راه ادامه یابد و ما بازهم خونخواهِ جان های عزیزِ از دست رفته مان باشیم؛ همان گونه که طلبِ "ثار" و خونخواهیِ خونِ اباعبدالله (علیه السلام) را داریم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
بطور خلاصه، این معیار این است که بدانیم با چه کسانی دوست هستیم، با چه کسانی دشمنیم، با چه کسانی در صلح و صلح هستیم و با چه کسانی در جنگ و جدایی. باید بدانیم که دوده (علیهم السلام) با چه کسانی در سلم بودند و با چه کسانی در حرب؛ و از جانب دیگر، چه کسانی حامی و دوستدار ایشان بودند و چه کسانی هیچ وقت چشم دیدن ایشان را نداشتند و ندارند. متاسفانه برخی افراد با ورود به شبهات، در فتنه گرفتار می شوند؛ به گونه ای که دشمن را بجای دوست و دوست را بجای دشمن می گیرند.
منبع: نور معرفت
مطلب نورمعرفت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان نورمعرفت در مورد این مطلب