وقتی هیچ کس حریف مشکلاتت نیست قرآن یک پناه اعجاب انگیز معرفی می کند
به گزارش نور معرفت، گاهی در زندگی به جایی می رسیم که نه پول و قدرت کاری از پیش می برند و نه دوستان و نزدیکان می توانند گرهی باز کنند؛ درست در همین لحظه است که انسان بدنبال مطمئن ترین پناه می گردد. قرآن یک جمله کوتاه اما عمیق برای چنین لحظاتی دارد: «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ»؛ جمله ای که از توکل حضرت ابراهیم(ع) تا داستان حضرت موسی(ع)، معنای اعتماد به خدا در اوج بحران را به تصویر می کشد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، همه ما در زندگی با لحظاتی مواجه شده ایم که احساس کرده ایم دیگر هیچ کس قادر نیست به کمکمان بیاید؛ نه دوستان، نه اعضای خانواده و نه حتی پول و قدرت. درست در همان لحظه ای که انسان خویش را کاملا تنها و بی پناه می بیند، یک نام در عمق وجودش طنین انداز می شود؛ نامی که می تواند بزرگ ترین پناهگاه انسان در سخت ترین شرایط باشد. اما این پناهگاه مشترک چیست و چرا انسان در بحرانی ترین لحظات زندگی به سمت آن بازمی گردد؟
پاسخ را می توان در این عبارت نورانی قرآن یافت:
«قَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ»
در یکی از سخت ترین لحظات تاریخ، زمانیکه مؤمنان در مقابل سپاهی بزرگ قرار گرفته بودند و ترس وجودشان را فراگرفته بود، آنان به جای تکیه صرف بر امکانات ظاهری، این جمله را بر زبان آوردند. این عبارت فقط یک شعار نبود؛ بلکه نشانه ای از عمیق ترین شکل اعتماد به خداوند بود:
«خدا برای ما کافی است و چه نیکو کارسازی است.»
این آیه، درس بزرگی در رابطه با معنای توکل در دشوارترین شرایط زندگی به انسان می دهد.
«حسبنا الله»؛ یعنی خدا برای ما کافی است
«حسبنا الله» به این معناست که خداوند برای ما کافی است. البته این تعبیر به معنای کنار گذاشتن اسباب و امکانات ظاهری نیست؛ بلکه به انسان یادآوری می کند که همه اسباب و عوامل در نهایت در اختیار خداوند قرار دارند.
وقتی انسان به این باور برسد که خالق جهان پشتیبان اوست، دیگر قدرت های دیگر نمی توانند همانند گذشته او را گرفتار ترس و هراس کنند.
آرامشی که از توکل به دست می آید، الزاماً به معنای نبودن مشکل نیست؛ بلکه آرامشی است که از اطمینان به حضور یک یاور قدرتمند در کنار انسان شکل می گیرد.
«نعم الوکیل»؛ بهترین وکیل برای بزرگ ترین مسایل زندگی
«نِعْمَ الْوَکِیلُ» یعنی خداوند بهترین وکیل و کارگزار انسان است؛ کسی که امور او را بهتر از خود انسان تدبیر می کند.
ما در زندگی روزمره حتی برای مسایل کوچک هم گاهی وکیل و نماینده انتخاب می نماییم، اما سؤال مهم اینجاست: برای بزرگ ترین مسایل زندگی خود چه کسی را وکیل قرار داده ایم؟
این آیه انسان را به این سمت هدایت می کند که امور خود را به بهترین وکیل بسپارد؛ خدایی که بر همه امور آگاه است و تدبیر او از محاسبات محدود انسانی فراتر می رود.
حضرت ابراهیم(ع)؛ جلوه ای روشن از توکل
یکی از روشن ترین نمونه های توکل را می توان در زندگی حضرت ابراهیم(ع) مشاهده کرد. هنگامی که او را در آتش افکندند، حضرت ابراهیم(ع) به اسباب طبیعی و ظاهری تکیه نکرد، بلکه با ایمان و اعتماد به خداوند ایستاد و به فرمان الهی، آتش بر او سرد و سالم شد.
در ماجرای حضرت موسی(ع) هم زمانیکه وی در کنار دریا با سپاه فرعون مواجه شد و ظاهراً راهی برای نجات وجود نداشت، همین ایمان و اعتماد به خداوند زمینه ساز گشایش شد و دریا شکافته شد.
تاریخ سرشار از لحظاتی است که انسان در اوج ناتوانی، با توکل به خداوند توانسته راهی برای عبور از دشواری ها پیدا کند.
«حسبنا الله» به منظور زندگی امروز ما
این آموزه تنها متعلق به حوادث تاریخی نیست. در زندگی امروز هم هر انسانی امکان دارد با شرایطی مواجه شود که احساس کند تمام راه ها به بن بست رسیده است.
بحران مالی، بیماری سخت، مشکلات خانوادگی و خیلی از دشواری های دیگر می توانند انسان را در موقعیتی قرار دهند که احساس درماندگی کند. در چنین شرایطی، گفتن «حسبنا الله» و سپردن امور به خداوند می تواند تکیه گاهی برای قلب انسان باشد.
البته توکل به معنای کنار گذاشتن تلاش نیست. انسان باید وظیفه خویش را انجام دهد و برای حل مشکل تلاش کند؛ اما در کنار این تلاش، اضطراب و نگرانی در رابطه با نتیجه را به خداوند بسپارد.
توکل یعنی تلاش کردن، اما اسیر نتیجه نشدن.
توکل؛ سلاحی برای سخت ترین نبردها
نکته قابل تأمل اینست که این جمله در شرایطی بر زبان مؤمنان جاری شد که آنان در یکی از سخت ترین وضعیت های ممکن قرار داشتند.
در جنگ احزاب، مؤمنان از جهات مختلف در محاصره بودند و شرایط بگونه ای بود که راه نجات را نمی دیدند. در عین حال، همین ایمان و توکل توانست روحیه ای تازه در آنان بوجود آورد و عاقبت دشمنان ناامید از میدان خارج شدند.
از این منظر، توکل را می توان یکی از بزرگ ترین پشتوانه های انسان در نابرابرترین نبردها دانست؛ پشتوانه ای که قبل از تغییر شرایط بیرونی، وضعیت درونی انسان را تغییر می دهد.
آرامشی که از سپردن امور به خدا می آید
انسان امروز بیشتر از هر زمان دیگری با اضطراب، نگرانی و کوشش برای کنترل شرایط مختلف زندگی مواجه می باشد. یکی از آثار مهم توکل اینست که انسان را از فشار ناشی از کوشش برای کنترل همه امور رها می کند.
آنچه قرآن با عبارت «حسبنا الله» به انسان می آموزد، انفعال و دست کشیدن از تلاش نیست؛ بلکه نوعی آرامش فعال است که از اعتماد به خداوند و اطمینان به تدبیر او سرچشمه می گیرد.
گاهی تفاوت میان نگرانی و آرامش تنها در اینست که انسان نتیجه همه امور را به تنهایی بر عهده خود بداند یا بخشی از آنرا با اعتماد قلبی به خداوند واگذار کند.
وقتی احساس می کنی همه راه ها بسته است
اگر امروز در بین مشکلات و طوفان های زندگی احساس تنهایی و درماندگی می کنی، این آیه را بعنوان تکیه گاه قلب خود قرار بده و با تمام وجود بگو:
«حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ»
سپس وظیفه خویش را انجام بده، بهترین تلاشت را به کار بگیر و نتیجه را به او بسپار.
سپردن امور به خداوند به معنای کنار گذاشتن تلاش نیست؛ بلکه به این معناست که انسان بعد از انجام وظیفه خود، اجازه ندهد نگرانی در رابطه با نتیجه تمام وجودش را فرا بگیرد.
گاهی کافی است انسان باور کند که در سخت ترین لحظات تنها نیست و امور خویش را به خدایی سپرده است که بهترین تدبیرکننده و بهترین وکیل است. آنجاست که امکان دارد درهای بسته یکی بعد از دیگری گشوده شوند و آرامشی که مدت ها در جست وجوی آن بوده ای، باردیگر میهمان دل شود.
منبع: فارس
حرف آخر اینکه به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، همه ما در زندگی با لحظاتی روبرو شده ایم که احساس کرده ایم دیگر هیچ کس قادر نیست به کمکمان بیاید؛ نه دوستان، نه اعضای خانواده و نه حتی پول و قدرت. در ماجرای حضرت موسی(ع) هم زمانیکه وی در کنار دریا با سپاه فرعون مواجه گردید و ظاهراً راهی برای نجات وجود نداشت، همین ایمان و اعتماد به خداوند زمینه ساز گشایش شد و دریا شکافته شد. آنجاست که امکان دارد درهای بسته یکی پس از دیگری گشوده شوند و آرامشی که مدت ها در جست وجوی آن بوده ای، بار دیگر میهمان دل شود.
مطلب نورمعرفت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان نورمعرفت در مورد این مطلب