نشانه های محبت و رضایت خداوند چیست؟
به گزارش نور معرفت، در آموزه های اسلامی، محبت و رضایت الهی با ادعا قابل تشخیص نیست، بلکه از نشانه هایی مانند انجام واجبات، دوری از گناه، محبت به اولیای الهی و رشد معنوی شناخته می شود. امام باقر(ع) هم در جواب این پرسش که چطور میتوان از محبت خداوند آگاه شد، بر رجوع به قلب و محبت نسبت به دوستان خدا تاکید کرده اند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پرسش از این که «چگونه میتوان فهمید خداوند انسان را دوست دارد و از اعمال او راضی است؟» همچون دغدغه های همیشگی مؤمنان و جویندگان حقیقت است. آموزه های قرآن کریم و روایات اهل بیت(ع) نشان داده است که محبت و رضایت الهی نشانه هایی دارد که در ایمان، عمل صالح، دوری از گناه و محبت به اولیای خدا نمایان می شود.
در همین راستا استاد شیخ حسین انصاریان در جواب این پرسش گفتند: امام محمدباقر(ع) معیار مهمی را برای شناخت این محبت الهی بیان کرده اند که می تواند راهنمائی برای ارزیابی مسیر معنوی هر انسان باشد.
سؤال شما از دوستی خداوند به دو صورت قابل فهم است: یکی آنکه علامت محبت الهی به بندگان و آفریده گان خود چیست و دیگر آنکه نشانه های محبت او نسبت به یک بنده خاص چه چیزی است؟
پاسخ امام باقر مقابل اسلام
همین پرسش را مردی از امام باقرعلیه السلام پرسید امام در پاسخ فرمود: به قلبت رجوع کن و ببین که آیا دوستان خدا را در دل دوست داری یا خیر؟ اگر چنین محبتی را در خویش یافتی بدان که آفریدگار نیز تو را دوست می دارد. اصول کافی، ج 2، ص 126، باب حُبّ ا....
نشانه های دوستی خداوند
سؤال شما از دوستی خداوند به دو صورت قابل فهم است: یکی آنکه علامت محبت الهی به بندگان و آفریدهگان خود چیست و دیگر آنکه نشانه های محبت او نسبت به یک بنده خاص چه چیزی است؟
در مورد مسئله اول نشانه های خیلی از حضور محبت خدا نسبت به بندگان میتوان به دست آورد. حالات روحی، روانی ما می تواند نشان دهنده آن باشد. حقیقت اینست که ما تا به کسی ارادت و محبتی نداشته باشیم، به دیدارش نمی رویم، او را به مهمانی دعوت نمی نماییم، از سخن گفتن با او اکراه داریم، تلفنی برای جویا شدن از احوالش نمی زنیم. وجود هر یک از این اعمال نزد ما گویای محبتی درونی به طرف مقابلمان است. بدین سبب با همین قیاس کوچک می توانیم پی به رابطه محبت آمیز خداوند با خویش ببریم. قرآن این کتاب بزرگ الهی، آیا برای کسی جز انسان فرستاده شده؟ آیا دعوت به عبادت بخصوص نماز و روزه آن هم در مواقع خاص، مفهومی جز محبت آفریدگار دارد؟ آیا این خدا نیست که از رگ گردن به ما نزدیک تر و بین قلب ما و خود ما قرار دارد؟
دوست نزدیکتر از من به من است
وین عجبتر که من از ایشان دورم
امام سجاد (علیه السلام) در دعای ابوحمزه ثمالی در رابطه با این محبت خداوندی که تمامی عالم را فراگرفته، خیلی سخنان نغزی آورده است. در جایی از این دعا میفرماید:
«الحمد لله الذی أنادیه کلما شئتُ لحاجتی و أخلوا به حیث شئت لسرّی بغیر شفیع فیقضی لی حاجتی... و الحمد لله الذی تحبّب الیّ و هو غنی عنّی»
امام، خدا را شکر کرده و می گویند: سپاس خدایی را که هر وقت خواستم او را برای رسیدن به حاجتی مخاطب ساختم و هر میل داشتم، بدون واسطه شفاعت کسی با او خلوت کردم و او حاجت را به جا آورد. سپاس خدایی را که به من محبت و نیکویی کرد، در حالیکه کمتر احتیاجی به من نداشت.
در مورد مسئله دوم: بهترین راهی که میتوان فهمید که آیا خداوند مرا دوست دارد، اینست که به قلب خود رجوع کرده و ببینم: آیا من او را دوست دارم و به آن چه برای من پسندیده و از من خواسته، راضی بوده و عشق می ورزم؟ با او بودن و راز و نیاز با او را بهتر می پسندم و بر کارهای دیگر ترجیح می دهم؟ آیا دوستان او و نشانه های وی را دوست دارم؟
واضح است که خداوند با انجام فرائض و اعمالی که به آنها امر فرموده (مثل نماز، روزه، جهاد، امر به معروف، احترام به والدین و... ) خشنود است و از منهیات ناراضی.
در حکایتی از حضرت امام باقر مقابل السلام همین معنا را می یابیم:
خدا سه چیز را در سه چیز دیگر پوشانده:
اول: خشنودی اش را در طاعتش قرار داده، پس هیچ طاعتی را کم مشمار، شاید رضایت خدا در آن طاعت باشد.
دوم: خشمش را در معصیت پوشانده، پس معصیتی را ناچیز مشمار، شاید خشم وی در آن معصیت باشد.
سوم: اولیائش را در مردمان پنهان کرده، پس کسی را تحقیر مکن! شاید همو ولی خدا باشد. بحارالانوار، ج 75، ص 187، حدیث 27.
بنابر این وقتی به کار خوبی دست می زنید و نیت قربة الی ا... می کنید، در راه رضای الهی قرار گرفته اید اما؛ وقتی به کار ناشایستی دست می زنید، از این رضایت دور شده اید.
منبع: عرفان
به اجمال، آیا این خدا نیست که از رگ گردن به ما نزدیک تر و بین قلب ما و خود ما قرار دارد؟ در جایی از این دعا میفرماید: الحمد لله الذی أنادیه کلما شئتُ لحاجتی و أخلوا به حیث شئت لسرّی بغیر شفیع فیقضی لی حاجتی... در مورد مسئله دوم: بهترین راهی که میتوان فهمید که آیا خداوند مرا دوست دارد، این است که به قلب خود رجوع کرده و ببینم: آیا من او را دوست دارم و به آنچه برای من پسندیده و از من خواسته، راضی بوده و عشق می ورزم؟
منبع: nooremarefat.ir
مطلب نورمعرفت را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان نورمعرفت در مورد این مطلب