نور معرفت
جمعه های انتظار؛

روز ظهور بساط كفر و شرك برچیده خواهد شد

روز ظهور بساط كفر و شرك برچیده خواهد شد

به گزارش نور معرفت روز ظهور به این علت بر كافران بسی دشوار و تحمل ناپذیر است كه در آن روز هیچ كس جز خدای متعال پرستش نمی گردد و بساط كفر و شرك از زمین برچیده خواهد شد.



به گزارش نور معرفت به نقل از مهر، متن زیر برشی از کتاب «معرفت امام زمان» اثر ابراهیم شفیعی سروستانی است که در ادامه می خوانید؛
دسته دیگری از آیات قرآن که به ظهور منجی موعود تفسیر یا تأویل شده ‏اند، بیان کننده برخی اوصاف و ویژگی‏ های زمان ظهور منجی موعود(ع) هستند. از آن جمله می‏ توان به آیات زیر اشاره کرد:
یک ـ روز آشکار شدن نشانه ‏های پروردگار
در روایات گوناگونی که به طریق شیعه و اهل سنّت از پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) نقل شده، آمده است که عبارت «روزی که برخی نشانه‏ های پروردگار آشکار شود». در آیه زیر ناظر به آخرالزّمان و دوران ظهور امام مهدی(ع) است: یَومَ یَأْتی بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ لایَنْفَعُ نَفْسا إیمانُها لَم تَکُنْ امَنَتْ مِنْ قَبلُ أَو کَسَبَتْ فِی إیمانِها خَیرا قُلِ انتَظِرُوا إِنّا مُنْتَظِرُونَ.[۱] روزی که پاره‏ای از نشانه ‏های پروردگارت [پدید] آید، کسی که قبلاً ایمان نیاورده یا خیری در ایمان خود به دست نیاورده است، ایمان آوردنش سود نمی‏ بخشد. بگو: «منتظر باشید که ما [هم ]منتظریم».
در یکی از این روایات، از امام صادق(ع) چنین نقل شده است: الآیاتُ هُمُ الأَئِمَّةُ وَ الآیةُ الْمُنْتَظَرَةُ هُوَ القائِمُ(ع) فَیَوْمَئِذٍ لایَنْفَعُ نَفْسا إِیمانُها لَمْ تَکُنْ امَنَتْ مِن قَبلِ قیامِهِ بِالسَّیفِ وَ اِنْ امَنَت تَقَدَّمَهُ مِنْ ابائِهِ.[۲] مراد از نشانه‏ ها امامان هستند و آن نشانه‏ای که انتظار کشیده می ‏شود، قائم ـ درود خدا بر او باد ـ است. در آن زمان ایمان کسی که قبل از قیام آن حضرت با شمشیر، ایمان نیاورده است برای او سودی نخواهد داشت، باآنکه به پدران آن حضرت که قبل از او بودند، ایمان آورده باشد.
روایات دیگری هم در این حوزه رسیده است که به همین مقدار بسنده می ‏کنیم.[۳]
دو ـ روز خدا
در خیلی از روایات معصومین(ع) بر این نکته تاکید شده که یکی از مصادیق «روز خدا» در آیه شریفه قرآن که می ‏فرماید: «وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیّامِ اللّهِ إِنَّ فِی ذلِکَ لَأَیاتٍ لِکُلِّ صَبّارٍ شَکُورٍ؛ و روزهای خدا را به آنان یادآوری کن که بطور قطع در این [یادآوری] برای هر شکیبای سپاس‏گزاری عبرت ‏هاست.»[۴] روز ظهور حضرت مهدی(ع) است.
در یکی از این روایات به نقل از امام باقر(ع) چنین می خوانیم: أَیّامُ اللّهِ عَزَّ وَ جلَّ ثَلاثَةٌ: یَوْمَ یَقُومُ القائِمُ(ع) و یَوْمَ الکَرَّةِ وَ یَوْمَ القِیامَةِ.[۵] روزهای خدای عزّ و جلّ سه تاست: روزی که قائم ـ درود خدا بر او باد ـ به پا می ‏خیزد، روز رجعت و روز رستاخیز.
سه ـ روز وقت معلوم
در یکی از آیات شریف قرآن که داستان آفرینش آدم و سرپیچی ابلیس از سجده بر آدم را بازگو می‏ کند، آمده است که خداوند در مقابل درخواست ابلیس که تقاضا کرده بود تا روز برانگیخته شدن به او مهلت دهد، فرمود: تو تا «روز وقت معلوم» بیشتر مهلت نداری: قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ قالَ فَإِنَّکَ مِنَ المُنْظَرِینَ إِلی یَومِ الوَقْتِ الْمَعْلُومِ.[۶] [ابلیس] اظهار داشت: «پروردگارا، پس مرا تا روزی که برانگیخته خواهند شد، مهلت ده». فرمود: «تو از مهلت یافتگانی تا روز [و] وقت معلوم.
در روایات معصومان(ع) تصریح شده که مراد از «روز وقت معلوم»، روز قیام قائم آل محمّد(ع) است. در روایتی که از امام صادق(ع) نقل شده است، آن حضرت در پاسخ این پرسش که مراد از روز وقت معلوم چه روزی است، می‏ فرماید: أَتَحْسَبُ أَنَّهُ یَوْمَ یَبْعَثُ اللّهُ فِیهِ النّاسَ؟ إِنَّ اللّهَ أَنْظَرَهُ إِلی یَوْمِ یَبْعَثُ فِیهِ قاِئِمَنا، فَإذا بَعَثَ اللّهُ قائِمَنا کانَ فِی مَسْجِدِ الکُوفَةِ وَ جاءَ إِبْلِیسُ حَتّی یَجْثُوَ بَیْنَ یَدَیهِ عَلی رُکْبَتَیْهِ فَیَقُولُ: یا وَیْلَهُ مِنْ هَذا الیَومِ فَیُأْخَذُ بِناصِیَتِه وَ یُضْرَبُ عُنُقُهُ فَذلِکَ الْیَوْمُ هُوَ الْوَقْتُ الْمَعْلُومُ.[۷]
آیا می‏ پنداری که این روز، روزی است که خداوند در آن مردم را برمی ‏انگیزد؟ [نه، این‏ چنین نیست] خداوند او را تا روزی که قائم ما را برمی ‏انگیزد، مهلت داد. پس هنگامی که خداوند قائم ما را برمی‏ انگیزد، ابلیس در حالیکه بر روی زانوهایش راه می رود، در مسجد کوفه به حضور آن حضرت می رسد و می ‏گوید: ای وای از این روز. آنگاه پیشانی او گرفته شده و گردنش زده می‏ شود. پس این روز، همان وقت معلوم است.
این روایت به خوبی جایگاه و اهمیت ظهور موعود در فرهنگ قرآن را نشان می ‏دهد و روشن می‏ سازد که در این فرهنگ، ظهور به معنای آخر دوران اغواگری و رهزنی شیطان ـ این دشمن قسم خورده انسان ـ است. آری، با نابودی شیطان در این دوران، یکی از بزرگ ‏ترین موانع کمال، از پیش پای انسان برداشته می‏ شود و او به سادگی می ‏تواند تا اوج قلّه انسانیت به پیش رود.[۸]
گفتنی است بر مبنای برخی روایات، شیطان بعد از ظهور و در دوران رجعت به دست پیامبر اسلام(ص) کشته خواهد شد.[۹]
چهار ـ روز بسیار دشوار کافران
براساس برخی روایات، تأویل این سخن خداوند متعال که می ‏فرماید: «المُلْکُ یَوْمَئِذٍ الحَقُّ للرَّحمنِ وَکانَ یَوما عَلَی الکافِرِین عَسیرا؛ آن روز، فرمانروایی به حق، از آن [خدایِ] رحمان است و روزی است که بر کافران بسی دشوار است.»[۱۰] روز ظهور امام مهدی(ع) است.
از یکی از معصومان(ع) در این حوزه چنین روایت شده است: إِنَّ المُلْکَ لِلرَّحمنِ الْیَومَ وَ قَبْلَ الیَوْمِ وَ بَعْدَ الْیَوْمِ وَلکِنْ إذا قامَ القائِمُ(ع) لَمْ یُعْبَدْ إِلاّ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِالطّاعَةِ.[۱۱] همانا فرمان روایی امروز و قبل از امروز و پس از امروز از آنِ خدای رحمان است، ولی چون قائم ـ درود خدا بر او باد ـ به پا خیزد جز خدای عزّ و جلّ عبادت نخواهد شد.
براساس این روایت می‏ توان گفت روز ظهور به این علت بر کافران بسی دشوار و تحمل ناپذیر است که در آن روز هیچ کس جز خدای متعال پرستش نمی گردد و بساط کفر و شرک از زمین برچیده خواهد شد.
پنج ـ روز پیروزی
یکی دیگر از آیاتی که به ظهور امام مهدی(ع) تأویل شده، آیه زیر است: وَ یَقُولُونَ مَتی هذا الْفَتْحُ إنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لایَنْفَعُ الَّذینَ کَفَرُوا إیمانُهُمْ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ.[۱۲] و می‏ پرسند: «اگر راست می ‏گویید، این پیروزی [شما] چه وقت است؟» بگو: «روز پیروزی، ایمان کسانی که کافر شده ‏اند، سود نمی ‏بخشد و آنان مهلت نمی‏ یابند».
در روایات گوناگونی تصریح شده که تأویل «روز پیروزی» در این آیه، روز قیام قائم(ع) است. از امام صادق(ع) در این حوزه چنین روایت شده است: یَوْمَ الفَتْحِ یَوْمَ تُفْتَحُ الدُّنیا عَلَی القائِمِ لایَنْفَعُ أَحَدا تَقَرَّبَ بِالإِیمانِ ما لَمْ یَکُنْ قَبْلَ ذلِکَ مُؤْمِنا وَ بَعْدَ هذَا الْفَتْحِ مُوقِنا....[۱۳] در روز پیروزی؛ یعنی روزی که دنیا بر روی [حضرت] قائم گشوده می‏ شود، ایمان کسی به حال او سود خواهد بخشید که پیش از این فتح ایمان داشته و بعد از آن به یقین رسیده باشد.
افزون بر اوصاف و ویژگی‏های یاد شده، در آیات دیگری از قرآن که به ظهور امام مهدی(ع) تفسیر یا تأویل شده ‏اند از روز ظهور آن حضرت با اوصافی چون «روز ناامیدی کافران»[۱۴]، «روز فرارسیدن تأویل قرآن»[۱۵]، «روز بزرگ»[۱۶]، «روز برخاستن ندا، از جایی نزدیک»[۱۷] و «روز شنیده شدن صیحه آسمانی»[۱۸] تعبیر شده است. پی نوشت:
[۱]. سوره انعام (۶)، آیه ۱۵۸.
[۲]. کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۱۸ و ج ۲، ص ۳۳۶، ح ۸.
[۳]. ر. ک: همان، ج ۲، ص ۳۵۷؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۳، صص۱۲۱ـ۱۲۳؛ بحارالأنوار، ج ۵۱، ص۵۱، ح ۲۵؛ ج ۵۲، ص ۱۴۹، ح ۷۶؛ معجم احادیث الإمام المهدی(ع)، ج ۵، صص۱۰۰ـ۱۱۰.
[۴]. سوره ابراهیم (۱۴)، آیه ۵.
[۵]. کتاب الخصال، ص ۱۰۸، ح ۷۵؛ معانی الأخبار، صص۳۶۵ و ۳۶۶، ح ۱؛ سیمای حضرت مهدی(ع) در قرآن، صص۱۸۹ و ۱۹۰؛ بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۵۰، ح ۲۳.
[۶]. سوره حجر (۱۵)، آیه ۳۶ـ ۳۸.
[۷]. تفسیر العیاشی، ج ۲، ص ۲۴۲؛ بحارالأنوار، ج ۶۰، ص ۲۵۴، ح ۱۱۹ و ص ۲۲۱، ح ۶۳؛ سیمای حضرت مهدی(ع) در قرآن، صص۱۹۶ و ۱۹۷.
[۸]. برای مطالعه بیشتر در این حوزه ر. ک: المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۲، صص۱۵۹ـ۱۶۱ و ۱۷۵.
[۹]. ر. ک: البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۴، ص ۳۹۲؛ بحارالأنوار، ج ۱۱، ص ۱۵۴، ح ۳۱.
[۱۰]. سوره فرقان (۲۵)، آیه ۲۶.
[۱۱]. سیمای حضرت مهدی(ع) در قرآن، ص ۲۷۵؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۵، ص ۴۴۶.
[۱۲]. سوره سجده (۳۲)، آیات ۲۸ و ۲۹.
[۱۳]. سیمای حضرت مهدی(ع) در قرآن، ص ۳۰۷؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۶، صص۲۱۱ و ۲۱۲.
[۱۴]. ر. ک: سوره مائده (۵)، آیه ۳؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۲، ص ۳۷۱.
[۱۵]. ر. ک: سوره اعراف (۷)، آیه ۵۳؛ سیمای حضرت مهدی(ع) در قرآن، ص ۱۲۹.
[۱۶]. ر. ک: سوره مریم (۱۹)، آیه ۳۷؛ همان، صص۲۳۲ و ۲۳۳.
[۱۷]. ر. ک: سوره ق (۵۰)، آیه ۴۱؛ همان، ص ۳۵۹.
[۱۸]. ر. ک: سوره ق (۵۰)، آیه ۴۲؛ همان.

1399/04/20
13:30:20
5.0 / 5
415
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۹ بعلاوه ۱
لینک دوستان نور معرفت
نور معرفت

nooremarefat.ir - مالکیت معنوی سایت نور معرفت متعلق به مالکین آن می باشد